ทึมเทา

ตกอยู่ในโลกที่ทึมเทา
ชั่วโมงที่หม่นหมอง

แต่สุดท้าย จะดีร้าย เดี๋ยวเราก็ผ่านพ้นมันไป
อาจเกิดสีสันใหม่ ในโลกสีเทาเทา
อย่างน้อย…มันก็ทำให้เรากลับมาที่ดีอีกครั้ง ; )

เข้าใจ

รู้ตัวเองดี ว่าเราเป็นใครในสายตาเขา
รู้ว่ามันมีค่าแค่ไหน หากวันนึงเราต้องจากไป
เศษเสี้ยวของความใส่ใจ ฉันเข้าใจ
หากไม่ได้รับมันมา

ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
เขาคงเหนื่อยแล้วกับคนอย่างเรา
เขาเบื่อแล้ว กับคนเลวๆ
ความดีของคนเราไม่เท่ากัน
เมื่อที่มีมันน้อยไป ฉันก็เข้าใจ.

ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็อยากจากไป
ไม่อยากทำให้ใครต้องเดือดร้อน
ไม่อยากเป็นภาระของใคร

ฉันเข้าใจ
เข้าใจแล้วกับคำว่ารัก
รักที่บอกว่า บริสุทธิ์
ไม่เป็นไร หากวันนี้ฉันจะไม่มีมันอีกต่อไป….

มากเรื่อง

๑. 8 โมงเช้า แปลงร่างเป็นค่ำคืน นอนหลับสนิท…
มืออะไรมาลูบผม มืออะไรนิ่มๆนุ่มๆ
งัวเงีย งัวเงีย ตื่นมาดู อืมมมมม ไอ้พี!
เด็กขวบครึ่ง ที่ยังพูดไม่ได้ ย้งเย้งย้งเย้ง ไปเรื่อย
เพราะไม่มีคนสอน .TT~

เสียงหัวเราะที่น่าสงสาร น้ำตาที่น่าเวทนา
สงสาร โดยที่มันไม่ได้เรียกร้องให้เราสงสาร
เวทนา โดยที่มันไม่รู้ว่าแปลว่าอะไร
เด็กคนนึง คงไม่ต้องการอะไรไปกว่า การมีคนเล่นด้วย
ไม่อยากอยู่อย่างเดียวดาย
ระหว่างของเล่น กับการมีคนอยู่ด้วย มันต้องเลือกอย่างหลังแน่ๆ

คนเลี้ยงอย่างเรา ก็หวังแค่…
อยากให้เป็นเด็กดี มีการศึกษาที่ดี มีอนาคตที่ดี
ว่าแล้ว เด็กดี ต้องอยู่ที่เรา . เลี้ยงมันหน่อยแล้วกัน

๒. บนรถที่แบกผู้คน บนถนนที่แบกความหวังในความต้องการ
ใครบางคนแฝงตัวเล็กๆ ในยานแห่งการคมนาคม
ถ่ายเทความอบอุ่นในช่วงเวลาที่ไม่มีใคร
ไม่มีใครสนใจในนาทีการเดินทาง .
คุณพลาดแล้ว ความอบอุ่นที่คุณไม่ได้สัมผัสบ่อยๆ.
รักแท้. อาจจะยังมีอยู่จริง!

น้องชายงีบหลับ ใต้การโอบกอดของพี่ชาย
…รักไร้ค่า ยิ่งทวีในการเป็นอยู่อย่างไม่มีคุณค่า.

ความอบอุ่นไม่เป็นเพียงกลิ่น
ความรักไม่เป็นเรื่องเกินการจับต้อง
เราสัมผัสและมองเห็น ความรักที่มีต่อกัน

๓. ความเคยชิน ที่เราปลูกฝัง
วันนี้ มันย้อนกลับมาทำร้ายจนเราเจ็บปวด
ไม่มีประโยชน์ ในการกล่าวโทษใคร
เราเอง ที่ปลูก เราเอง ที่ฝัง
เราคือผู้สงมือสังหาร ไม่ใช่ใคร!

บ้า!

นั่งดูทีวี ฟันธงว่าปีนี้ คนราศีนี้
จะเป็นบ้า!
ปีที่แล้วต้องไปนอนโรงพยาบาล
มาปีนี้ จะเป็นบ้า
จะบ้าก็คราวนี้แหละ

ทุกอย่างไม่เคยง่ายดายในการเป็นอยู่
การเป็นอยู่อย่างไม่มีแก่นสาร
อาจเป็นความสุขแห่งการค้นพบในสถานการณ์แบบนี้
เมื่อทุกอย่างถูกวาง เราก็ไม่เป็นผู้ถืออีกต่อไป..

ผ่านมาแล้ว.

once moment

ในช่วงเวลาแห่งการข้ามผ่าน
ชั่วขณะของการนับถอยหลัง
ช่วงเวลาของเสี้ยววินาที
จะมีเพียงหนึ่งอย่าง ที่เราเลือกกระทำในวันเวลาแห่งการข้ามผ่าน

มันช่างเป็นช่วงเวลาที่น่ามหัศจรรย์
ที่เรามีวาสนาได้ทำอะไรข้ามปี ข้าม พ.ศ ข้าม ค.ศ
ทุกเวลาวินาที น่าจดจำประทับใจ..

แล้วอีกไม่กี่ชั่วโมงนี้ เราจะทำอะไรที่มหัศจรรย์ดี
count down ผ่านโทรศัพท์ กินขนมข้ามปี ดูทีวีข้ามปี นอนข้ามปี
วาดรูปข้ามปี อาบน้ำข้ามปี ตัดเล็บข้ามปี อ่านหนังสือข้ามปี
อ่านหนังสือโป๊ข้ามปี! เล่นคอมข้ามปี ฟังเพลงข้ามปี ขับรถข้ามปี
เล่นเกมข้ามปี คิดถึงสิ่งสำคัญข้ามปี
หรือ..จะฟังเพลงคืนข้ามปี ข้ามปีดี

มันช่างเป็นเรื่องมหัศจรรย์
ที่บังคับให้เราสามารถทำอะไรได้เพียงอย่างเดียวในช่วงเวลาข้ามปี
จะตัดเล็บไปด้วย ขับรถไปด้วย คงไม่ได้
ในชั่ววินาที จึงมีอย่างเดียวที่เราจะทำ และจดจำตลอดไป

หากแต่ ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนแห่งความเงียบเหงา
ค่ำคืนแห่งการรอยคอยการมาของบางคน
ไม่ว่าเขาจะมาหรือไม่ก็ตาม
ฉันอยากขอให้เธอฉลองความสุขให้กับตัวเอง
W.

สำหรับคืนพิเศษ ขอให้คนพิเศษทุกๆคนมีความสุข
สำหรับคืนวิเศษ ขอให้คำอธิฐานของฉัน เขา และเธอ สมดั่งปรารถนา
ครอบครัวที่รัก เพื่อนรัก คนรัก
ก้าวข้ามผ่านปีใหม่ด้วยความสุข อิ่มเอมใจ

สวัสดีปีใหม่

เป็นสุข

เมื่อมีความสุข เราก็มีกำลังใจ
เก็บรอยยิ้มของทุกวันใส่กระเป๋าไว้
เปิดออกดูแล้วมันชื่นใจ
อยากกลับบ้านมาอยู่กับเขา ทุกๆวัน

นานมาแล้ว ที่เรากับพ่อไม่ได้เล่นกันแบบนี้
นานมาแล้ว ที่พ่อไม่ได้อารมณ์ดีแบบโปรโมรชั่นอย่างนี้
มันนาน จนสัมผัสถึงการรอคอยที่ยิ่งใหญ่และยาวนาน
มันอบอุ่นแบบบอกไม่ถูก
เราวางเรื่องราวที่ผ่านมา แล้วยิ้มไปกับเขา
เขา…ผู้เป็นตลกที่น่ารักมากที่สุดในโลก

พ่อใจดีแบบโปรโมชั่น
พ่อใจดีกับจักรยานโบราณที่รบเร้ามาเป็นเวลานาน
พ่อใจดีกับความอยากดู แสงสีเสียง ของเรา
พ่ออารมณ์ดีอย่างบอกไม่ถูก
มันอาจจะยาวนาน หรืออาจนั้นยิ่งกว่าเสี้ยววินาที
สิ่งเหล่านี้จะอยู่ในใจ เก็บไว้เป็นกำลังใจ

เรื่องราวดีๆมีอยู่รอบตัว
โลกมันยิ้มให้เราทุกวันแหละ ;’

เราคงไม่รู้จักกัน

เคยคิดจะทำความดีไหม?
คำพูดที่เหยียดหยามหัวใจ
ฉันมีสิทธิ์เพียงคิดแต่พูดไม่ได้
เพราะไม่มีใครสนใจ เสียงที่ไม่ได้ยิน ;]

ถ้าเรารู้จักกัน เราคงไม่รู้สึกต่อกันอย่างนี้
ฉันคิดว่าคุณคงไม่รู้จักฉัน และฉัน ก็ไม่ต้องการให้คุณมารู้จักฉันอีก
เมื่อครั้งแรกของมิตรไมตรี มันกลายเป็นเรื่องเลวร้ายสำหรับคุณ
เราก็ไม่จำเป็นต้องมารู้จักกัน
ในเมื่อคุณยึดตัวเองเป็นศูนย์กลาง เป็นคนถูก คนผิดคงไม่พ้นตัวฉัน
ที่สำคัญ คุณไม่เคยมองในด้านที่ดีของฉัน
แล้วเราจะรู้จักกันไปเพื่ออะไร…

ฉันไม่ใช่คนดีมาจากไหน ส่วนที่เลวฉันก็มี แต่มันคงไม่ใช่ทั้งหมด
ทั้งหมด…จนไม่คิดจะสร้างความดีอะไร
ในเมื่อทุกสิ่งที่ฉันทำมา มันเป็นสิ่งที่ผิดทั้งหมด
ฉันก็จนปัญญา เชิญคุณตัดสินในสิ่งที่คุณไม่เคยรู้จักกับมันต่อไป

บ้างก็ว่าฉันเป็นคนอย่างนั้น บ้างก็ว่าฉันเคยทำอย่างนี้
ว่ากันว่าฉันเป็นคนไม่ดี ว่าแต่ว่าไม่เคยคุยกับฉันซักที

ใช่! ฉันเป็นคนเลว
จากการตัดสินของคุณ
ผู้ไม่เคยรู้จักกันฉันเลย

บทสนทนา…ที่ฉันไม่เคยเข้าใจ

บทสนทนา ที่ฉันพยายามทำความเข้าใจ
แต่ฉันไม่เคยเข้าใจ
เรื่องราว ที่ฉันอยากสัมผัสด้วยจิตใจ
แต่ฉันเอื้อมไป ไม่ถึง
คำพูด ที่ฉันอยากยิ้มด้วยหัวใจ
แต่ฉันไม่มีโอกาสยิ้มออกไป
เพราะฉัน ไม่เคยเข้าใจในบทสนทนาของเรา

ฉันผิด ที่ยึดติดกับความคิดของฉัน
ว่าทุกคำถามมีคำตอบ เพียงเราใส่ใจ จริงใจในจิตใจของตัวเอง
ความคิดไม่ได้ต้องการการแปรรูปมากมาย..
แล้วฉันก็ผิด ที่ไม่อาจเข้าใจในความคิดของเธอ
ฉันไม่เชื่อ ไม่คิดจะเชื่อ ว่าไม่มีคำตอบในบทสนทนา
ฉันผิด ที่ฉันคิดว่าเธอไม่ซื่อสัตย์ กับเรื่องราวของจิตใจ
ฉันผิด ที่ไม่อาจเข้าใจในความเงียบที่จริงใจของเธอ
ฉันผิด ที่คิดว่ามันไม่น่าลำบากหากคิดจะอธิบาย

ฉันผิด ที่ฉันเกลียดคำว่าไม่รู้ของเธอ..

มันไม่ใช่เรื่องราวของวิชาการ ที่เราต้องใช้ความรู้ในการหาคำตอบ
เธอคงลำบาก หากจะพูดความจริงออกไป
ฉันเสียใจ ที่ไม่สามารถเข้าใจในความเงียบของเธอ

ฉันผิด ที่ยึดติดกับความคิดของฉัน…
ฉันขอโทษ ที่ไม่สามารถเข้าใจเธอ

ฉันพูด-เธอเงียบ
ฉันรำคาญ-เธอเสียใจ

อีกด้าน…ของโทรศัพท์มือถือ

นั่งก่อนดีกว่า

ฉันมันคนพเนจร ฉันมันคนธรรมดา
ที่แบกความฝันของคนอื่นไว้เต็มหลัง
มันกดดันจนฉันต้องทรุดล้มลง
ฉันไม่ได้เหนื่อย แต่ฉันหนัก
แต่ไม่เป็นไร… ฉันเข้าใจ

ขอบใจ ที่ไว้ใจฝากของไว้บนหลังฉัน
เขาคงมั่นใจแล้ว ว่ามันจะต้องถึงปลายทาง
เขาถึงเลือกที่จะโยนมันขึ้นมาบนหลังฉัน
แต่มันคงจะเบาสบาย หากเขาไม่เอาความคาดหวังโยนขึ้นมาด้วย

ตอนนี้มันหนักมาก ฉันนั่งก่อนดีกว่า..
แต่ก็คงต้องให้มันเกาะหลังอยู่เหมือนเดิม

เคยคิดว่าอยากจะเป็นคนเสเพ
จะได้ไม่ต้องมารับจ้างแบกของ แบกความหวังของใคร
ฉันเดินทางไปเรื่อยๆ คงมีความสุขดี..

ฉันยังยินดี ที่จะไปส่งของถึงปลายทาง
แต่ตอนนี้มันหนักจังเลย ขอนั่งบ้างนะ…

ป.ล ภาษาญี่ปุ่นยากมาก

คำแห่งรัก